İKİ AYYAŞ

“İki tane ayyaşın yaptığı yasa sizin için muteber oluyor da inancın emrettiği bir gerçek niçin reddedilmesi gereken bir olay haline geliyor?”

Bu cümlede herkez yalnız ilk bölümdeki “iki ayyaş” kelimeleriyle ilgilendi. Bunu söyleyen kişi nezdinde bu ifade aşağılayıcı bir küfür. Burada herkez hemfikir. Yalnız cümlenin bir de ikinci bölümü var ki incelenmeye değer: “İnancın emrettiği bir gerçek”.

Birbirine bağlı 3 kelime...

1-Bu sözlerle inanç bir üst yapı oluşumu olarak tarif edilmekte. Yani öncelikle var , emredici yapıdadır ve insanlar bunun tümüne inanmak zorundadır. Halbuki bence –ve çoğu kişiye göre- inanç bir alt yapıdır, yani kişinin algıladığı dünya gerçeklerinden elde ettiği yorumlara dayanarak oluşturduğu intibadır. Toplumdaki tüm fertlerin asgari müşterekte birleştikleri ve fakat bilimsel yollarla ifade edemedikleri fikirlerinin toplamı da “ortak inanç­=Din” olarak ifade edilebilir. Bu inançta illaki bir uhreviyet (tanrısallık) aramak gerekmez. Zaman veya mekana göre ahlaki veya gayri ahlaki (bugünki anlayışımıza nazaran) olabilir. İnançta toplumsal konsensus dışında pozitif bilimsellik aranmaz.

2-Gerçek kelimesi ise yalnızca pozitif bilimsellik metodu ile isbatlanmış olmayı gerektirir.

Yani velhasıl kelam :

Ne inanç bana emredebilir , ne de inanç gerçeği ifade eder.

Eğer bir kişi bu cümleyi sarf etmişse bu kişinin düşünme biçimi ve mantığı hakkında kararı lütfen siz verin.

Saygılarımla.

2.6.2013